
Βέβαια ήμουν σχεδόν 14 χρονών τότε, όμως υπάρχουν κάποιες στιγμές στη ζωή μας που δεν ξεχνιούνται όσα χρόνια κι αν περάσουν. Όταν ξαφνικά και μετά από έναν θρίαμβο απέναντι σ έναν μεγάλο αντίπαλο με 6 γκολ, υπέροχο θέαμα, πας να αποχωρήσεις γεμάτος από ευχάριστα συναισθήματα ... και ξαφνικά γινόμαστε "σάντουιτς" εκεί λίγο πριν τις σκάλες της εξόδου της ΘΥΡΑΣ 7, τα πόδια στον αέρα... και για έναν άγνωστο λόγο ... μεταβολή ! και έξοδος από τη ΘΥΡΑ 6.
Το μόνο που θα αναφέρω για το θέαμα που αντίκρισα στη συνέχεια είναι οι ΚΛΕΙΣΤΕΣ ΠΟΡΤΕΣ της ΘΥΡΑΣ 7. Τα υπόλοιπα τα έχετε δει όλοι σας και όλοι μας.
ΑΔΕΛΦΙΑ ΖΕΙΤΕ στις καρδιές, στο μυαλό, στο κάθε τρόπαιο αλλά και στην Ιστορία τους ΘΡΥΛΟΥ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου