Όχι στα ραντεβού θανάτου

Αποτροπή προκάλεσε στη κοινωνία της Κορίνθου το ραντεβού θανάτου που έκλεισαν τρεις οπαδοί του Ολυμπιακού και επτά οπαδοί του ΠΑΟ σε ερημική τοποθεσία της Κορίνθου για να λύσουν τις οπαδικές? διαφορές τους.

Νεαρός γάζωσε με Καλάσνικοφ τους εχθρούς? με αποτέλεσμα ένας να κινδυνεύει να χάσει το πόδι του.Και ρωτάω εγώ.Που πάμε μωρέ?Έχουμε τρελαθεί τελείως?Τι είναι η ανθρώπινη ζωή για ν΄αφαιρειτε έτσι ελαφρά τη καρδία?Χουλιγκανισμός.Η εύκολη δικαιολογία των κρατούντων να δικαιολογήσουν το στραγγαλισμό του Έλληνα πολίτη κάθε φορά στο βωμό των συμφερόντων τους.Αίμα,όλο και πιο πολύ αίμα ζητάει ο μηχανισμός εκείνος που στέλνει 20χρονα παιδιά να γίνουν θυσία στ΄ονομα υποτίθεται της ομάδας που αγαπούν.

Ιδανικά και πιστεύω που γκρεμίστηκαν όλα στο βωμό του ανελέητου κυνηγητού του εγώ μας.Κατηγορώ όλους μας για το αίμα του παιδιού που έτρεξε.Κατηγορώ εμένα που κάνω τα στραβά μάτια.Κατηγορώ τους κυβερνώντες που ενώ θέλουν δεν μπορούν να εξαρθρώσουν το άθλιο σύστημα που στέλνει παιδιά στο θάνατο.

Ξυπνήστε μωρέ.Αύριο μπορεί να είναι το δικό μας παιδί.Στείλτε επιτέλους στη φυλακή όλους όσους εμπλέκονται σε επεισόδια.Χωρις αναστολες και αμπελοφιλοσοφιες"ελα μωρε καλο παιδι ηταν αλλα παρασυρθηκε".Να κανουν φυλακη,να νοιωσουν στο πετσι τους τον τρομο των φυλακων.Ας γινουμε επιτελους Αγγλια στο πειθαρχικο δικαιο κατα του χουλιγκανισμου.Τι περιμενετε κυριοι κυβερνουντες?Να θρηνησουμε κι αλλα θυματα?Για να ξαναχυσετε κροκοδειλια δακρυα?Μονο που τοτε θα ειναι αργα.Για ολους σας.Για ολους μας!!

System is busy ...

... If the problem persists, contact your system administrator.

... if you wish to continue with play-ωχ, press ENTER
or press Escape to cancel.

Με λίγα λόγια και στο πιο ελληνικό όσα δεν φτάνει η αλεπού, δεν πηδάει να τα πιάσει, απλά τα αναβάλει !

Η αρχή έγινε με τον τελικό του κυπέλλου στο μπάσκετ και τώρα ... ήρθε η ενδεχόμενη αναβολή ή ακόμη και ματαίωση των play-ωχ.

Το μόνο που δεν σηκώνει καμιά συζήτηση, αλλά ούτε καν σκέψη για συζήτηση, είναι η ενδεχόμενη παραδοχή των υπευθύνων για την διοργάνωση που εκδηλώθηκαν τα επεισόδια, πως απέτυχαν και γι αυτό το λόγο σκέπτονται να επανεξετάσουν την επάρκεια τους.

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΔΩΣΤΕ ΜΙΑ ΛΥΣΗ ΣΤΗ ΒΙΑ ΣΤΑ ΓΗΠΕΔΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΤΕ ΤΟΝ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ ΑΠΟ ΟΣΟΥΣ ΤΟΝ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ !

Στα όπλα ? Η μήπως παύσατε πυρ ?

"Ο αθλητισμός είναι η συστηματική σωματική καλλιέργεια και δράση με συγκεκριμένο τρόπο, ειδική μεθοδολογία και παιδαγωγική με σκοπό την ύψιστη σωματική απόδοση, ως επίδοση σε αθλητικούς αγώνες, στο αθλητικό και κοινωνικό γίγνεσθαι. Παράλληλα ο αθλητισμός είναι ένας κοινωνικός θεσμός ο οποίος αντικατοπτρίζει τη δεδομένη κοινωνία και τον πολιτισμό της."

(Απόσπασμα από τη Βικιπαίδεια)

"... Είναι αδιανόητο, φίλοι να αποκαλούν φίλους τους "ζώα" και να τους στολίζουν με κοσμητικά επίθετα, μόνο και μόνο λόγω των ποδοσφαιρικών τους επιλογών. (Δεν λέω αθλητικών, διότι στη χώρα μας, εδώ και πολλά χρόνια το ποδόσφαιρο δεν αποτελεί άθλημα).
Είναι απορίας άξιο, πώς αυτοί οι ορισμένοι, στα επόμενα "posts" που θα ανεβάσουν, θα καλούν τα αποκαλούμενα ζώα, να κάνουν κάτι από κοινού,να βρεθούν για ένα καφέ, σε μια γιορτή, σε μία διαδήλωση διεκδικώντας αιτήματά τους ..."

"... προσωπικά, χθες και σήμερα έσβησα από εδώ μερικούς πολύ καλούς φίλους που σέβομαι κατά τα άλλα, αλλά με λυπεί η στάση τους. Και φυσικά θα έκανα το ίδιο, με όσους Ολυμπιακούς ενέπιπταν στην ίδια συμπεριφορά."

(Κουβέντες ενός εξαιρετικού φίλου μου, του Λευτέρη, στο facebook πριν από περίπου 2 ώρες σε διάλογο μας στον τοίχο του)


Ξεκίνησα να ασχολούμαι με αυτό το ιστολόγιο από τον Αύγουστο του 2008 λόγω της μεγάλης μου αγάπης για την ομάδα μου τον Ολυμπιακό και εκφράζω τις απόψεις μου (που είναι προσωπικές), σχολιάζοντας,  άλλες φορές σοβαρά, άλλες με χιούμορ, πολλές φορές με αυτοσαρκασμό, αλλά πάντα με σεβασμό γνωρίζοντας πολύ καλά πως δεν είναι δυνατόν να μη δω τα πράγματα όπως τα βλέπει ένας "άρρωστος γαύρος".  

ΔΕΝ ΤΟ ΕΠΑΙΞΑ ΠΟΤΕ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟΣ

Γι αυτό και θα ήταν κοροϊδία αν ξαφνικά αρχίζω να το παίζω έτσι. Ούτε φυσικά είμαι δημοσιογράφος, ούτε υποστηρίζω κάποιου τα συμφέροντα, αλλά και δεν έχω ανάγκη κανέναν. Το διαρκείας μου το πλήρωσα απ την τσέπη μου όποτε μπορούσα και σταμάτησα να το πληρώνω τώρα που δεν μπορώ. Έχω ζήσει όμορφες στιγμές, αλλά και απογοητεύσεις μέσα και έξω από το γήπεδο. Θεωρώ πως "το γήπεδο είναι μέσο διασκέδασης και ξεγνασιάς και όχι μέσο εκτόνωσης με ανεξέλεγκτα αποτελέσματα" όπως είχα γράψει σε ανύποπτο χρόνο ως τίτλο σε μια ανάρτηση που εξακολουθεί να είναι η δημοφιλέστερη όλων.

"... Με την παγκοσμιοποίηση ο αθλητισμός πήρε διαστάσεις οικονομικές, πολιτικές και πολιτιστικές. Δημιουργήθηκαν οι κανόνες και κανονισμοί των αθλημάτων, οι λίγκες, καθώς και οι εξειδικεύσεις στον τομέα του αθλητισμού. Τα ΜΜΕ είναι σαφώς ο μοχλός για την παγκοσμιοποίηση του αθλητισμού, ενός προϊόντος μοναδικού καθώς μπορεί να ενώσει τους ανθρώπους ανεξαρτήτως διακρίσεων. Με την παγκοσμιοποίηση αυξάνεται ο αριθμός των αθλητών και των αθλουμένων, δημιουργούνται νέοι κυβερνητικοί και μη οργανισμοί, ενώ βελτιώνονται και οι αθλητικοί αγώνες. Ως οργανισμοί είναι τα Σωματεία, οι Αθλητικές Ανώνυμες Εταιρείες, οι Ομοσπονδίες, τα Τμήματα Αμειβομένων Αθλητών, η Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή, η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού, καθώς και Σύνδεσμοι προπονητών, διαιτητών και κριτών."

(Απόσπασμα από τη Βικιπαίδεια)

Φυσικά παρακολούθησα το προχθεσινό "ντέρμπι", τα όσα ακολούθησαν εντός γηπέδου, αλλά παρακολουθώ και όσα διαδραματίζονται αμέσως μετά και έως και πριν λίγες ώρες στα "κοινωνικά δίκτυα", στον τύπο, στα ΜΜΕ γενικότερα, με τις εκατέρωθεν ανακοινώσεις, τις προβλέψεις για το μέλλον του ελληνικού ποδοσφαίρου και ομολογώ πως κάποια από αυτά ΤΑ ΕΧΩ ΞΑΝΑΖΗΣΕΙ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ! Με την ομάδα που αγαπώ, άλλες φορές ως θύμα και άλλες φορές ως θύτη. Θα μπορούσα να "ανεβάσω" φωτογραφικό υλικό, αλλά και βίντεο που αποδεικνύουν όλα αυτά που γράφω, απλά θεωρώ πως είναι η στιγμή που πρέπει να δούμε αλλιώς τα πράγματα. Ήξερα και περίμενα τις αντιδράσεις των "δηλωμένων" αλλά και των "αντικειμενικών". Άλλωστε όπως πολύ σωστά γράφει το Βικιπαίδεια   "... ο αθλητισμός είναι ένας κοινωνικός θεσμός ο οποίος αντικατοπτρίζει τη δεδομένη κοινωνία και τον πολιτισμό της."

Όλα αυτά λοιπόν τα ήξερα και τα περίμενα. Όμως δεν περίμενα ποτέ μου και σ αυτό θα απέχω ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΑ όπως πολύ εύστοχα γράφει ο εξαιρετικός φίλος μου "... φίλοι να αποκαλούν φίλους τους "ζώα" και να τους στολίζουν με κοσμητικά επίθετα, μόνο και μόνο λόγω των ποδοσφαιρικών τους επιλογών..."


Θα συνεχίσω να γράφω για την ομάδα που αγαπώ με το ίδιο πάντα στυλ που έχω συνηθίσει, ίσως να μην αρέσει σε όλους σας γιατί δεν έχει "κραυγές" και "μπινελίκια". Σαφώς και ΔΙΑΦΩΝΩ με όσα έγιναν στο προχθεσινό ματς και δεν διστάζω να το πω από εδώ μέσα. Μιλώ φυσικά και για την τραγική διαιτησία, αλλά και για την εισβολή στο γήπεδο που δημιούργησε μια κατάσταση που ο μόνος που ΔΕΝ ΒΓΑΙΝΕΙ ΕΥΝΟΗΜΕΝΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ !

Τέλος, πιστεύω πως ο ΘΡΥΛΟΣ είναι ΠΑΝΑΞΙΑ ο πρωταθλητής φέτος και το ίδιο θα πίστευα ακόμη κι αν είχε λήξει με 1-2 το προχθεσινό ματς και η διαφορά στους -4 (που ίσως να ήταν καλύτερα ακόμη και για την ίδια την ομάδα μου).

Το γήπεδο μέσο διασκέδασης και ξεγνοιασιάς, ή μοχλός εκτόνωσης με ανεξέλεγκτα αποτελέσματα ?

Πολύ κουβέντα έγινε την εβδομάδα που μας πέρασε για ένα θέμα που απασχολεί όλους εμάς που ασχολούμαστε με το ποδόσφαιρο (ο καθένας με τον τρόπο του) για τις μετακινήσεις οπαδών, αλλά και γενικά για την βία στα γήπεδα. Συζητάμε το θέμα μ έναν άνθρωπο που είναι «γαύρος από .. κούνια» αλλά και Ψυχολόγος - Ψυχοθεραπευτής Συμπεριφοράς, τον κύριο Βασίλειο Θεοδώρου.

Είναι η γηπεδική βία το άλλοθι για το κακό ποδόσφαιρο ?

Είναι γεγονός ότι έχουμε αποδεχθεί την βία στα γήπεδα, σχεδόν έχουμε πεισθεί ότι αποτελεί τμήμα της γηπεδικής τελετουργίας μαζί με τα λουκάνικα, την αθλητική εφημερίδα, τις σακούλες για την βροχή. Κάθε φορά μετά τα επεισόδια αρχίζουν συζητήσεις επί συζητήσεων για το τι φταίει και τι πρέπει να γίνει. Το ταλαίπωρο ελληνικό ποδόσφαιρο, γίνεται κάθε φορά ο πρωταγωνιστής της βίας μέσα από την τηλεόραση. Τα γεγονότα τις περισσότερες φορές διογκώνονται, άλλοτε είναι σοβαρά – ωστόσο απηχούν την ίδια την κοινωνία.

Το ποδόσφαιρο όμως, παρ όλα αυτά, είναι το άθλημα με την μεγαλύτερη λαϊκή απήχηση, τι λέτε;

O  Jean d’ Ormesson, μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας σε συνέντευξη του στην εφημερίδα Le Monde έδωσε τον εξής χαρακτηρισμό-ορισμό στο ποδόσφαιρο: «Είναι ένα λαϊκό άθλημα προσιτό σε όλους, το οποίο έχει γίνει ένα από τα κυρίαρχα ζητήματα της εποχής μας. Τείνει να πάρει την θέση που κατείχαν άλλοτε η θρησκεία και ο πατριωτισμός».
Τρεις άξονες μπορούν να εξηγήσουν την απήχηση του ποδοσφαίρου στις μέρες μας:
α. Στη σύγχρονη κοινωνία  το ποδόσφαιρο καλύπτει την έμφυτη ανάγκη του ανταγωνισμού, προσαρμοσμένου στις εκάστοτε τοπικές πολιτισμικές ιδιαιτερότητες.
β. Τα ΜΜΕ επεκτείνουν την κυριαρχία του ποδοσφαίρου και επιμένουν συχνά σε ανούσια γεγονότα με διαρκώς επαναλαμβανόμενη θεματολογία. Συχνά και ο τρόπος παρουσίασης, η φρασεολογία και η αισθητική της αναπαράγουν αρνητικά ή αδιάφορα στερεότυπα.
γ. Στο ποδόσφαιρο διακινούνται τεράστια χρηματικά ποσά, μέρος των οποίων αντιπροσωπεύει το λεγόμενο «μαύρο χρήμα». Ο δε οικονομικός σφιχταγκαλιασμός του με την τηλεόραση είναι αφενός ασφυκτικός αφετέρου δε οδηγεί σε πολλαπλές εξαρτήσεις.
Συχνά ακούμε τη φράση «κάτω τα χέρια από το ποδόσφαιρο, είναι η διασκέδαση του φτωχού λαού». Όμως στην πολιτική πολλών ΠΑΕ είναι η διατήρηση της έντασης, έτσι απευθυνόμενοι στο θυμικό των οπαδών δεν βελτιώνουν την ποιότητα των ομάδων τους. Το ενδιαφέρον προκαλείται από τις αντιπαραθέσεις, τη διαμάχη και την παράδοση, που θέλει αντίπαλα στρατόπεδα, αιώνιους εχθρούς, αντιπάλους. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που στο ποδόσφαιρο μας επικρατεί η στρατιωτική ορολογία, ο τρόπος με τον οποίο μιλάμε για κάτι, υποδηλώνει τον τρόπο με τον οποίο σκεπτόμαστε γι αυτό.

Και πως πρέπει να αντιμετωπίσουμε την κατάσταση όλοι εμείς που αγαπάμε το ποδόσφαιρο, που είναι η χαρά μας και η εκτόνωσή μας ?
Όσοι αγαπούν το ποδόσφαιρο και πιστεύουν σε αυτό, κυρίως αυτοί που δεν έχουν μαζί του οικονομική σχέση και δεσμεύσεις, πρέπει να αντιταχθούν στην υποκατάσταση της ποιοτικής «μπάλας» με τα γάντια του μποξ. Πάντα θα υπάρχουν επιμέρους προβλήματα και πάντα υπάρχουν λύσεις. Όμως το ποδόσφαιρο είναι αντανάκλαση του εαυτού μας και της κοινωνίας μας. Όσοι προσπαθούν για μια καλύτερη και δικαιότερη κοινωνία μπορούν να συνεισφέρουν στην επανίδρυση του ποδοσφαίρου, καθένας με τον τρόπο του, ενός καλύτερου ποδοσφαίρου με ανθρώπινο πρόσωπο, δηλαδή με οικογένειες στο γήπεδο και ποιοτικό προϊόν.

Σας ευχαριστώ πολύ για τις ενδιαφέρουσες απόψεις και τώρα θέλω με την ιδιότητα του … «γαύρου» και όχι του Ψυχολόγου να κάνετε μια πρόβλεψη για το φετινό πρωτάθλημα.
Θα βαφτεί κόκκινο και πάλι ?

Ως Ολυμπιακός και Ψυχολόγος θέλω να πάρουμε το πρωτάθλημα και πάλι. Ο κόσμος της ομάδας είναι ένας γνήσια λαϊκός κόσμος της εργασίας και του μόχθου και μέσα στην παρούσα οικονομική συγκυρία χρειάζεται τέτοιες χαρές! Τέλος είναι ένας κόσμος συνειδητοποιημένος πολιτικά και γνωρίζει ότι με το βραχνά του Μνημονίου που μας επιβλήθηκε, ακόμα και το να πας στο γήπεδο την Κυριακή μπορεί να αποτελέσει σύντομα πολυτέλεια για πολλούς ανθρώπους!

Σας ευχαριστώ και πάλι και σας εύχομαι καλή επιτυχία στον αγώνα σας.

(Ο Βασίλειος Ν. Θεοδώρου κατέρχεται ως υποψήφιος Περιφερειακός Σύμβουλος στο Βόρειο Τομέα Αθηνών με το ψηφοδέλτιο «Αττική Συνεργασία - Όχι στο Μνημόνιο» του Αλέξη Μητρόπουλου).

Ο Αθλητισμός είναι πολιτισμός ...

... και έτσι πρέπει να τον βλέπουμε όλοι μας.
Σήμερα είναι ο 3ος (και ίσως ο τελευταίος αν δεν αλλάξει κάτι σοβαρό στη λειτουργία της ομάδας μας) τελικός του πρωταθλήματος στο μπάσκετ.
Δε θα χαρακτήριζα τον εαυτό μου "μπασκετικό" (ειδικά τα τελευταία χρόνια της απουσίας της ομάδας από τις επιτυχίες σε Ελλάδα και Ευρώπη) ούτε βέβαια είμαι δημοσιογράφος ή "παράγοντας" ή οτιδήποτε άλλο σχετικό στο βαθμό που η γνώμη μου θα ήταν... "βαρύνουσα".

Είμαι όμως ερυθρόλευκος "από κούνια"
πηγαίνω όσο μπορώ στο Καραΐσκάκη και βλέπω την ομάδα,
γυρίζω βραχνιασμένος, αλλά πάντα ενθουσιασμένος και φυσικά
ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΝΙΚΗΤΗΣ ως ΕΡΥΘΡΟΛΕΥΚΟΣ
ακόμη και στο... τάβλι !
Δε θα φύγει ποτέ απ το μυαλό μου εκείνη η μέρα που φεύγοντας (πιτσιρικάς) απ το γήπεδο (μαζί με τον αδελφό μου) και νικητής επί της ΑΕΚ, μ ένα βαρύ σκορ και τρία γκολ του ... Γαλάκου, αντίκρισα έξω από το στάδιο όσα κάποιοι από εσάς τα είδατε σε φωτογραφίες ή σε βίντεο ή απλά σας τα έχουν περιγράψει. Μιλάω βέβαια για την πιο τραγική μέρα στην ιστορία του Ολυμπιακού που την έζησα μέσα από τη ΘΥΡΑ 7 αλλά ήμουν απ τους τυχερούς που άργησαν λίγο να βγουν απ το γήπεδο και τελικά βγήκα από τη θύρα 6. Αντί να πανηγυρίσουμε το θρίαμβο... θρηνούσαμε τα θύματα (και ακόμη τα θρηνούμε).

Μπορεί να βρίσω, μπορεί να κλάψω για το θρύλο, μπορεί να "πειράξω" τον ηττημένο αντίπαλο ή και να αυτό-σαρκαστώ, αλλά...

... σε καμμία περίπτωση δε θέλω να συμμετέχω αλλά ούτε και να βλέπω σκηνές σαν την παρακάτω (όποιο χρώμα κι αν φορά ο αθλητής ή ο οπαδός) ...

(η φωτογραφία αλλά και το άρθρο είναι από το http://www.contra.gr/)

Επίσης δε θα συμφωνήσω και με το παρακάτω κείμενο ...

(από το http://www.sport-fm.gr/ της στήλης "Ραντάρ" του Κώστα Νικολακόπουλου, άλλωστε πιστεύω ότι ούτε ο ίδιος συμφωνεί)

ή αν θέλετε... συμφωνώ εν μέρει, δηλαδή έως εκεί που ο φίλος λέει πως "Ο Θρύλος πρέπει να μπει και να τα δώσει όλα".

ΟΥΤΕ ΕΓΩ ΘΕΛΩ να πανηγυρίζει ο αντίπαλος μέσα στο "ναό" μου, αλλά αν νικήσει ας το κάνει. Αλλά θα παλέψω πάντα μέσα σε αθλητικά πλαίσια για να του "κόψω" τη χαρά. Έτσι ίσως ξεκινήσω τη νέα χρονιά χωρίς τιμωρίες και με ανθρώπους (Αγγελόπουλους) που θα νιώθουν πως βάζουν τα λεφτά τους στην ομάδα για να προσφέρει θέαμα σ ένα άθλημα που προάγει τον πολιτισμό, μπορεί σύντομα να ξανακοκκινήσει η κορυφή σε Ελλάδα και Ευρώπη.


Περηφάνια? ΝΑΙ
Εγωισμός? ΝΑΙ
Αθλητισμός? ΝΑΙ
Πολιτισμός? ΝΑΙ

Βία ? ΠΟΤΕ

(από το http://www.championsday.gr/ ή φωτογραφία και το άρθρο)